آب مایه تطهیر است و قدمتی به گستره تاریخ آفرینش و جلوهای از تقدس، آرامش و لطافت دارد. جایگاه آب در آیات قرآنی و روایات و متون تاریخی، بیانگر اهمیت آن در نظام هستی است. مردمان ايران زمين نیز از ديرباز به ارزش آب به عنوان مادهاي زندگي بخش و ارزشمند پی برده اند. نياز طبيعي بشر به آب، وضع جغرافيايي فلات ايران و كميابي اين مايع گرانبها، ارزش اين ماده را نزد ايرانيان صدچندان نموده و آن را در جايگاه والايي قرار داده است.
ایرانیان باستان روز سیزدهم اسفندماه هر سال که " نوروز آبها " نامیده شده بود، به کنار چشمه ها و رودها می رفتند و با برپایی مراسم خاص، این روز را جشن می گرفتند.
آب در آیین زرتشت مظهر پاکی است و باید پاک بماند، در اعتقاد ایرانیان بی احترامی به آب و آلوده کردن آن به هر شکل، خلاف دین و آیینشان بوده است..
امروزه نیز برای ارج نهادن به ارزش آب، روز 13 اسفند روز ملی آب نامگذاری شده است.
اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)