خدای آب های پاک

مطرب کجاست تا که نوازد چغانه ای       از یک کرشمه بسراید سرشت را

معشوق اگر به اشارت خود جان ما گرفت     جان میدهددگرش سنگ وخشت را

عاشق برای دیدن معشوق لحظه ای           میگشت کوی وبرزن و بلخ وهرات را

غافل بُد از خودواز خویش خویشتن        از  رای  دیگران  به تمنا  صلات را

در باغ  بوی  گل و صوت  بلبلان           عطر شکوفه بودش واشک برات را

سیراب کرد ابر بهاری زمین سبز          از نو بساخت شاهد وساقی حیات را

بیدار شو زغفلت وبا چشم دل ببین      معشوق با تو بود وندیدی ثبات را

صالح چو غم که اگر یار بهر ماست       خوش باش ومی بنوش وگذر کن عتاب را

مهندس فرهنگ باریکانی    از سايت اجتماعي فرهنگي طالقان