زمخشری، صاحب تفسیر کشّاف به اسناد خود از پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآلهوسلم نقل کرده است که آن حضرت فرمود: «فاطِمَةُ مُهْجَةُ قَلْبی، وَ ابْناها ثَمَرَةُ فُؤادی، وَ بَعْلُها نُورُ بَصَری، وَ الأَئِمةُ مِنْ وُلْدِها اُمَناءُ رَبّی حَبْلٌ مَمْدُودٌ بَینَهُ وَ بَینَ خَلْقِهِ، مَنِ اعْتَصَمَ بِهِمْ نَجی، وَ مَنْ تَخَلّفَ عَنْهُمْ هَوی؛ فاطمه، جان دل، و دو پسر او میوه دل، و شوهرش نور چشم من، و امامانی که پسران او هستند امانتداران پروردگار و رشتههای کشیده شده بین او و خلق میباشند. هر کس به آنها چنگ بزند نجات مییابد، و هر کس از آنان عقب بماند، هلاک میگردد».[1]
همچنین گفته شده است که این ابیات را زمخشری سروده است:
کثُرَ الشک وَ الْخِلافُ فَکل مُدعِی الْفَوْزِ بِالصراطِ السوِی
فَاعْتِصامی بِلا إِلهَ سِواهُ ثُم حُبی لاِءَحْمَدَ وَ عَلِی
فازَ کلْبٌ بِحُب أَصْحابِ کهْفٍ کیفَ أَشْقی بِحُب آلِ النبِی؟![2]
[1]. بحارالانوار، ج۲۹، ص۶۵۰؛ الصراطالمستقیم، ج۲، ص۳۲؛ الصوارمالمهرقة، ص۳۳۷؛ نهجالحق، ص۲۲۷.
[2]. ر.ک: الکنی و الالقاب، ج۲، ص۲۹۹؛
تردید و اختلاف بسیار است و هرکس ادعا میکند که به راه راست رستگار گردیده است.
ولی من به لاالهالاالله سپس به محبت به احمد صلیاللهعلیهوآلهوسلم و علی علیهالسلام چنگ زدهام.
چگونه میشود که سگی بهخاطر دوست داشتن اصحاب کهف رستگار گردد، ولی من با محبت خاندان پیامبر علیهمالسلام شقاوتمند شوم؟!
اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)