شعر اربعین
یا لیتنی اَفدیكَ یا سبطَ الأمینْ
أذودُ عنكَ یا حسینْ
و هل یُنالُ ؟.. هذا المَنالُ .. فی الأربعین
زَحفاً إلیك بالأربعین
نَسعَی لقبركم یاحسین
نَمشی كما مَشِیتَ بلا
ظَهرٍ إلى قَطیعِ الیَدَین
و شوقُنا... و شوقُنا... وشوقُنا لكربلاء
***
بالأربعین... لو قَطَّعوا منّا الیدین
نأتیك زحفاً یا حسین
نَسعی إلیكَ... حُزناً علیكَ... بالأربعین
خُذنی إلى جِنان الخلود
یامن به یَطیب ُ الوجود
خُذنی لكربلاء یا حسین
حیثُ الحیاةُ فِیَّ تَعود
زَحفاً إلیك
زَحفاً إلیك
زحفاً إلیك یا حسین
***
یا سیدی .. یَفدیك كُلُّ العاشقین
تَبكی علیكَ كُلُّ عَین
كُلٌ یُنادی ...مِن الفؤادِ.. آهٍ حسین
اَمشی على العُیونِ إلیك
و الشُّوقُ مُنتهاهُ لدیك
یا لیتنی فُراتُ النَّدى
حتّى أكونَ بینَ یدیك
متى تُرى؟
متى تُرى؟
متى تَرانا ونَراك؟
***
مع کل خطوة ینبض قلبی
شوقا لزیارة الحسین
نتذكر آلام زینب و نتردد المراثی
كل زائر قد جاء من بلد
و لكننا نشبه بعضنا البعض
لا یهمنا اللون و اللغة و القومیة
و كأننا من أم واحدة
رغم اختلاف اللغات و بغض النظر عن تكثر القومیات
نحن عشاق حیدر
***
مجاهدون، مادمنا حیاً
و بحبك متیما
أنت بقیت وحیداً... ونحن خجلان.... من زهراء
هذا السیل الجاری من الناس
هو کابوس العدو فی کل لیلة
نحن ورثة العشق والاستبسال
وسیکون مستقبل العالم مضیئا
الجمیع یرددون لبیک یابن فاطمه
اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)