خدای آب های پاک

– أ مِن تَذَکّرَ جیرانٍ بِذی سَلَمٍ / مَزَجتَ دَمعاً جَری مِن مُقلَه بِدَم

آیا از یادآوری همسایگان ساکن در ذی سلم است که اشک هایت را با خون درآمیخته ای؟

– فَما لِعَینَکَ إن قُلتَ أُکفُفا هَمَتا / و ما لِقَلبک إن قُلت إستَفِق یَهِم

چشمانت را چه شده است که اگر به آنها بگویی گریه را بس کنید ، باز هم می گریند ؟ و قلبت را چه شده است که اگر به آن بگویی آرام باش ، بی شکیب تر می شود؟

– ظَلمتَ سُنَّهَ مَن أحیا الظّلامَ إلی / أن اشتکَت قَدماه الضُّر مِن وَرَمِ

ستم کردم بر سنت کسی که آنقدر شب زنده داری کرد که پاهای آماسیده اش از او شکایت کردند .

( اشاره به مداومت پیامبر اکرم (ص) به نماز شب تا جائیکه دو پای مبارکشان ورم کرد و کافران سخن به طنز گشودند. آنگاه آیات اول و دوم سوره ی طه نازل گشت که : ˈ قرآن را بر تو نازل نکردیم که در رنج افتی ˈ ؛ و پس از آن پیامبر ثلثی از شب را به نماز می ایستادند. )

– و کیف تَدعو إلی الدُّنیا ضَرورهُ مَن / لَولاهُ لَم تَخرج الدنیا مِن العَدَم

چگونه نیازمندی میتواند او (پیامبر ص) را به سوی مادّیات بخواند در حالی که او کسی است که اگر نبود ، جهان خلق نمی شد.

( اشاره به بی ارزش بودن جهان فانی نزد وجود گرامی پیامبر اکرم (ص) و حدیث قدسی لولاک لَمّا خَلقتُ الأفلاک : اگر نبودی دنیا را نمی آفریدم )

– محمد سید الکونَینِ والثّقلینِ و الفَریقَین مِن عُربٍ و مِن عَجم

حضرت محمد ( ص) پیشوای دو جهان ، انسانها و تمامی اقوام عرب و غیر عرب است.

– فاق النَّبیَّینِ فی الخَلق و فی خُلقٍ / و لَم یُدانوهُ فی عِلمٍ و لا کَرَم

وی از لحاظ صورت و نیز سیرت ، بر تمام پیامبران افضل است و هیچ پیامبری در علم و بزرگواری به او نزدیک نشده است

– و کُلُّهُم من رسول الله مُلتَمِسٌ / غَرفاً مِنَ البَحرِ أو رَشفاً مِنَ الدِّیَمِ

و تمام پیامبران ، مشتی از دریای کرامت و یا جرعه ای از باران رحمت ِ پیوسته ریزان او را به التماس می خواهند

– فَانسُب الی ذاتِه ما شِئتَ مِن شَرف / و انسُب الی قَدره ما شِئتَ مِن عِظَمِ

به وجود گرامی اش ، آنچه از شرف می خواهی نسبت بده و به جایگاه بلندش آنچه از بزرگی می خواهی منسوب بدار.

– فَإنَّ فَضلَ رسول الله لَیسَ لَهُ / حَدّ فَیُعرِبَ عَنهُ ناطِقٌ بِفَمِ

فضیلت پیامبر خدای محمد مصطفی (ص) را کرانه ای نیست تا انسانی بتواند با دهانش آن را بیان کند.

– أکرِم بِخَلق نَبیٍّ زانَهَ خُلقٌ / بِالحُسنِ مُشتملٍ بِالبِشر متَّسمِ

چه باشکوه است آفرینش پیامبری که تمام زیبایی های اخلاقی و لبخند و خوشرویی او را آراسته است .

– و أنت تَختَرِقُ السَّبعَ الطِّباقَ بِهِم / فی مَوکِبٍ کُنتَ فیه صاحبَ العَلَمِ

تو پیشاپیش پیامبران ، هفت آسمان را شکافتی و پرچمدار آن جمع تو بودی.

– و مَن تَکُن بِرسول الله نُصرتُهُ / إن تَلقَهُ الأُسدُ فی آجامِها تَجِم ِ

آن کسی که از یاری و رهبری پیامبر خدا (ص) بهره مند گردد ، اگر در بیشه ها و کنار لانه ی شیران با این درندگان برخورد کند ، آنان بواسطه ی پیامبر ، رام آن شخص خواهند گشت

– فَإنَّ مِن جودِک الدّنیا و ضَرّتَها / و مِن عُلومِکَ عِلم اللّوحِ و القَلمِ

همانا این جهان و همتای دیگرش – آن جهان – از بخشش تو پدید آمده اند و قلم و لوح محفوظ به واسطه ی دانش های تو پدید گشته اند.

– حاشاه أَن یُحرِمُ الرّاجی مَکارِمَهُ / أو یَرجِع الجارُ مِنه غَیرَ مُحترمِ

دور است از او که امیدواری را ناامید گرداند و یا همسایه ای را ناکام باز گرداند.

– یا ربِّ فَاجعَل رَجائی غَیرَ مُنعکس / لَدَیکَ و اجعَل حِبالی غَیرَ مُنخَرِمِ

خدایا ! امیدم را نزد خود ناامید مکن و ریسمان های امید مرا پاره مگردان

– وَ ائذِن لِسُحبِ صَلاهِ مِنکَ دائِمَه / عَلَی النَّبیِّ بِمُنهَل و مُنسَجِمِ

و به ابرهای درود خود فرمان ده که یکسره بر پیامبر (ص) فرود آیند.