در بــاغ وفــا شــکــوفــه یــاس شــکـفـت
در وســعــت عــشـق، شور و احساس شــکـفـت
مـردانــگــی تــمــام عــالـم یــکـجا
در واژه دلـنـشیـن عـبــاس شــکـفـت

یکشنبه ۱۰ اردیبهشت ۱۳۹۶ | 11:9
در بــاغ وفــا شــکــوفــه یــاس شــکـفـت
در وســعــت عــشـق، شور و احساس شــکـفـت
مـردانــگــی تــمــام عــالـم یــکـجا
در واژه دلـنـشیـن عـبــاس شــکـفـت

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)