خدای آب های پاک

در آستان شمس الشموس سلطان طوس:

 اي مشهد مولاي مهربان ما! تو رواق عرش و صحن مصفاي ملکوت در گستره خاکي مايي؛  درد عاشقان و دواي دلخستگاني؛ يا ثامن الحجج! شفيع و شافي تويي و شفا و شفاعت از تو مي جوييم. تو محسني و لطيفي و باران لطيف احسانت همواره روشنابخش لحظه لحظه ي ماست.

من «مسيح» ام و به زيارت تو «محسن» آمده ام؛ با دست تهي، سينه اي سياه، دلي  سوخته، نگاهي خيس و گامي لرزان. و چه کسي جز «محسن»، «مسيح» را دريابد و بپذيرد؟ به روز حشر و واقعه با نگاه رأفت خويش در جماعت زائرين ضريحت، ما سوختگان غمت را پذيرا باش.

اي ولي عهد عشق و ضامن عاشقان، رضا!نياز و عهد و نذر و آرزوي ما، يک لحظه ديدن ضريح زيباي توست. هر چند کعب الاحبار ها بخواهند دين ما را به ما بياموزند  و رقاصان شيطان سر يحيي پيامبر را ملعبه بازيچه هاي  آمال اهريمني خويش سازند

 گر جمله كائنات كافر گردند،                                            بر دامن كبرياش ننشيند گرد !