بنگر ز صبا، دامنِ گل چاک شده
بلبل ز جمالِ گل، طربناک شده
در سایهی گل نشین که بسیار این گل
در خاک فرو ریزد و خاشاک شده

سه شنبه ۲۶ اردیبهشت ۱۳۹۶ | 9:6

اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)