صحن و حرم و گنبد و گلدسته نداری
بر روی کسی خانه ی دربسته نداری
بر روی کسی خانه ی دربسته نداری
آنقدر غریبی که در ایام شهادت
در هیچ خیابان علم و دسته نداری
بخشنده ای و کار به این که درِ خانه
مست آمده یا زاهد وارسته نداری
جانم به فدای تو که در قلب سپاهت
حتی دو سه فرمانده ی دلبسته نداری
افسوس که جز گرد و غبار نفس باد
اطراف خودت زائر پیوسته نداری
در سینه ی هر شیعه حرم داری اگر چه
بالای سرت گنبد برجسته نداری
چهارشنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۷ | 10:13
اي آناهيد! اي نيک، اي تواناترين! اينک مرا اين کاميابي فراز ده که به ارجمندي به يک خوشبختي بزرگ دست يابم… خوشبختياي که در آن بهره و بخشش بسيار باشد، اسبانِ شيهه زننده و گردونههاي برخروشنده و تازيانههاي بانگ برانگيزاننده باشند… آن خوشبختياي که در آن پُر باشد از چيزهاي خوشبو، و در انبارش پُـر باشد از هر آنچه دل کسي بخواهد و هر آنچه زندگاني خوش و خرم را بکار ميآيد. (بند130 آبان یشت)